ypodomes.com,17/03/2014
Από το 2010 και μετά κανείς δεν έδωσε πραγματικές λύσεις
Την Παρασκευή το απόγευμα ήρθε ένα δελτίο τύπου από την Αττικό Μετρό που τάραξε τα νερά καθώς για μία ακόμα φορά αποκαλύφθηκε πως το έργο κινείται οριακά. Οριακά και επικίνδυνα θα πρόσθετα και φέρνει στα άκρα και πάλι τους Θεσσαλονικείς.
Είναι σίγουρα άδικο για την πόλη της Θεσσαλονίκης να υπάρχει σε εξέλιξη το μεγαλύτερο έργο που έχει γίνει ποτέ στην πόλη και ταυτόχρονα το μεγαλύτερο δημόσιο συγκοινωνιακό έργο εδώ και 10 χρόνια και να βιάζεται με αυτόν τον τρόπο.
Είναι πραγματικά απίστευτο, εκνευριστικό και ταυτόχρονα καταθλιπτικό να βλέπω ένα έργο που ξεκίνησε για να μεταμορφώσει την δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας και να υπάρχει αυτή η αντιμετώπιση. Όλοι έχουν μερίδιο ευθύνης για αυτή την κατάντια που βρίσκεται σήμερα το έργο.
Όλοι όσοι ασχολήθηκαν με τον σχεδιασμό του έργου γνώριζαν πως επειδή η Θεσσαλονίκη κατοικείται διαρκώς εδώ και 23 αιώνες θα έβρισκαν πολλαπλάσια αρχαιολογικά ευρήματα από αυτά της Αθήνας. Εδώ ίσως υπάρχει και η απάντηση στο ερώτημα γιατί το έργο δημοπρατήθηκε με την καταστροφική όπως αποδείχθηκε μέθοδο της μελέτης-κατασκευής.
Εδώ όμως γεννάται το επόμενο ερώτημα. Όταν είδαν το λάθος γιατί ταυτόχρονα με το έργο δεν έτρεξαν μελέτες για να καλύψουν τον έργο; Γιατί δεν δόθηκαν οι λύσεις όταν εμφανίζονταν; Γιατί δεν υπήρξε ένα σοβαρό χρονοδιάγραμμα και μία ομάδα κρούσης που θα προετοίμαζε το έδαφος στην κοινοπραξία κατασκευής και αντ` αυτού υπήρξε μία άνευ προηγουμένου πρόχειρη αντιμετώπιση;
Από το 2010 και μετά κανείς δεν έδωσε πραγματικές λύσεις και κάθε φορά που κάποιος μέσω του Μετρό απαιτούσε, κάθε φορά είχαμε το ίδιο αποτέλεσμα. Τα οικονομικά προβλήματα της κοινοπραξίας, οι απαιτήσεις του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης, η ανεξήγητη κόντρα του Δήμου, η ανετοιμότητα της Αττικό Μετρό, η ελλιπής αντιμετώπιση από το Υπουργείο Υποδομών (διαχρονικά) είναι μερικά από τα δεκάδες προβλήματα του έργου που δεν αφορούσαν κατασκευαστικά θέματα.
Σήμερα λοιπόν φτάσαμε στο σημείο η κοινοπραξία αφού ανάγκασε τους πάντες να υπομένουν τα οικονομικά της προβλήματα, τις ανακολουθίες και την έλλειψη συνεργασίας με την Αττικό Μετρό να δηλώνει ότι εγκαταλείπει το έργο. Να απαιτεί πλέον εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ αποζημίωση και τον κίνδυνο το έργο να μείνει ημιτελές, παγωμένο και ορφανό.
Είναι εντυπωσιακό πάντως πως κανένας από όλους τους κατά καιρούς «προστάτες» του έργου δεν έδωσε την απαιτούμενη προσοχή για χάρη του έργου και όχι της καιροσκοπικής φιλοδοξίας. Το μόνο που έχει σημασία τώρα είναι πως το έργο θα εξυγιανθεί και θα ολοκληρωθεί. Το Υπουργείο Υποδομών είχε δώσει μία εξάμηνη προθεσμία για την λύση των προβλημάτων και η απάντηση της κοινοπραξίας έρχεται με την λήξη της προθεσμίας αυτής.
Πολλές φορές παραμένοντας εγκλωβισμένοι σε ένα αρρωστημένο περιβάλλον και δίνοντας ασπιρίνες δεν καταφέρνουμε να κάνουμε καλά τον ασθενή αλλά να τον κρατάμε σε μία συνεχόμενη άρρωστη κατάσταση.
Αν λοιπόν οι «ασπιρίνες» δεν μπορούν να κάνουν καλά τον ασθενή μας, τότε ίσως πρέπει να αλλάξουμε θεραπεία και ενδεχομένως να προχωρήσουμε σε μία λεπτή χειρουργική επέμβαση για να διασώσουμε την ζωή του.
Το Μετρό Θεσσαλονίκης είναι απαίτηση όχι μόνο των Θεσσαλονικέων αλλά όλων των Ελλήνων. Από σήμερα και μέχρι να δοθεί μία πειστική διέξοδος στα αμέτρητα προβλήματα του έργου, θα είμαστε όλοι Θεσσαλονικείς.
Καλή Εβδομάδα σε όλους
Νίκος Καραγιάννης
n.karagiannis@ypodomes.com
Την Παρασκευή το απόγευμα ήρθε ένα δελτίο τύπου από την Αττικό Μετρό που τάραξε τα νερά καθώς για μία ακόμα φορά αποκαλύφθηκε πως το έργο κινείται οριακά. Οριακά και επικίνδυνα θα πρόσθετα και φέρνει στα άκρα και πάλι τους Θεσσαλονικείς.
Είναι σίγουρα άδικο για την πόλη της Θεσσαλονίκης να υπάρχει σε εξέλιξη το μεγαλύτερο έργο που έχει γίνει ποτέ στην πόλη και ταυτόχρονα το μεγαλύτερο δημόσιο συγκοινωνιακό έργο εδώ και 10 χρόνια και να βιάζεται με αυτόν τον τρόπο.
Είναι πραγματικά απίστευτο, εκνευριστικό και ταυτόχρονα καταθλιπτικό να βλέπω ένα έργο που ξεκίνησε για να μεταμορφώσει την δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας και να υπάρχει αυτή η αντιμετώπιση. Όλοι έχουν μερίδιο ευθύνης για αυτή την κατάντια που βρίσκεται σήμερα το έργο.
Όλοι όσοι ασχολήθηκαν με τον σχεδιασμό του έργου γνώριζαν πως επειδή η Θεσσαλονίκη κατοικείται διαρκώς εδώ και 23 αιώνες θα έβρισκαν πολλαπλάσια αρχαιολογικά ευρήματα από αυτά της Αθήνας. Εδώ ίσως υπάρχει και η απάντηση στο ερώτημα γιατί το έργο δημοπρατήθηκε με την καταστροφική όπως αποδείχθηκε μέθοδο της μελέτης-κατασκευής.
Εδώ όμως γεννάται το επόμενο ερώτημα. Όταν είδαν το λάθος γιατί ταυτόχρονα με το έργο δεν έτρεξαν μελέτες για να καλύψουν τον έργο; Γιατί δεν δόθηκαν οι λύσεις όταν εμφανίζονταν; Γιατί δεν υπήρξε ένα σοβαρό χρονοδιάγραμμα και μία ομάδα κρούσης που θα προετοίμαζε το έδαφος στην κοινοπραξία κατασκευής και αντ` αυτού υπήρξε μία άνευ προηγουμένου πρόχειρη αντιμετώπιση;
Από το 2010 και μετά κανείς δεν έδωσε πραγματικές λύσεις και κάθε φορά που κάποιος μέσω του Μετρό απαιτούσε, κάθε φορά είχαμε το ίδιο αποτέλεσμα. Τα οικονομικά προβλήματα της κοινοπραξίας, οι απαιτήσεις του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης, η ανεξήγητη κόντρα του Δήμου, η ανετοιμότητα της Αττικό Μετρό, η ελλιπής αντιμετώπιση από το Υπουργείο Υποδομών (διαχρονικά) είναι μερικά από τα δεκάδες προβλήματα του έργου που δεν αφορούσαν κατασκευαστικά θέματα.
Σήμερα λοιπόν φτάσαμε στο σημείο η κοινοπραξία αφού ανάγκασε τους πάντες να υπομένουν τα οικονομικά της προβλήματα, τις ανακολουθίες και την έλλειψη συνεργασίας με την Αττικό Μετρό να δηλώνει ότι εγκαταλείπει το έργο. Να απαιτεί πλέον εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ αποζημίωση και τον κίνδυνο το έργο να μείνει ημιτελές, παγωμένο και ορφανό.
Είναι εντυπωσιακό πάντως πως κανένας από όλους τους κατά καιρούς «προστάτες» του έργου δεν έδωσε την απαιτούμενη προσοχή για χάρη του έργου και όχι της καιροσκοπικής φιλοδοξίας. Το μόνο που έχει σημασία τώρα είναι πως το έργο θα εξυγιανθεί και θα ολοκληρωθεί. Το Υπουργείο Υποδομών είχε δώσει μία εξάμηνη προθεσμία για την λύση των προβλημάτων και η απάντηση της κοινοπραξίας έρχεται με την λήξη της προθεσμίας αυτής.
Πολλές φορές παραμένοντας εγκλωβισμένοι σε ένα αρρωστημένο περιβάλλον και δίνοντας ασπιρίνες δεν καταφέρνουμε να κάνουμε καλά τον ασθενή αλλά να τον κρατάμε σε μία συνεχόμενη άρρωστη κατάσταση.
Αν λοιπόν οι «ασπιρίνες» δεν μπορούν να κάνουν καλά τον ασθενή μας, τότε ίσως πρέπει να αλλάξουμε θεραπεία και ενδεχομένως να προχωρήσουμε σε μία λεπτή χειρουργική επέμβαση για να διασώσουμε την ζωή του.
Το Μετρό Θεσσαλονίκης είναι απαίτηση όχι μόνο των Θεσσαλονικέων αλλά όλων των Ελλήνων. Από σήμερα και μέχρι να δοθεί μία πειστική διέξοδος στα αμέτρητα προβλήματα του έργου, θα είμαστε όλοι Θεσσαλονικείς.
Καλή Εβδομάδα σε όλους
Νίκος Καραγιάννης
n.karagiannis@ypodomes.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.