Μακεδονία, 07/02/2010
Των Ν. Μπούκα, Φ. Κουτσαμπάρη
Κορυφή του παγόβουνου ήταν το δημοσίευμα της “ΜτΚ” την περασμένη Κυριακή για το Παπάφειο. Απόφοιτοί του, άνθρωποι που γνωρίζουν πολλά, έσπευσαν στα γραφεία της εφημερίδας μας και αποκάλυψαν “σημεία και τέρατα” για την κατάντια του ιδρύματος, τον αντίκτυπο της οποίας υφίστανται οι 55 ψυχές που ζουν σε αυτό αλλά και όσοι πέρασαν από εκεί τα τελευταία χρόνια.
Κρατήστε ένα νούμερο: 1.500 ευρώ. Αυτό το ποσό αναλογεί μηνιαίως σε κάθε παιδί που βρίσκεται μέσα στο ίδρυμα. Χρήματα που σήμερα ελάχιστοι Έλληνες μπορούν να διαθέσουν για τα παιδιά τους. Με αυτά τα χρήματα τα παιδιά στο Παπάφειο θα έπρεπε να είχαν διαμονή 5 αστέρων και μόρφωση ιδιωτικού κολεγίου. Αντ’ αυτού, τα παιδιά μένουν σε άθλιες κτιριακές συνθήκες και η μόρφωσή τους είναι χαμηλότατου επιπέδου. Πολλά δε από αυτά είναι φορείς ηπατίτιδας.
Η “ΜτΚ” έχει έγγραφες μαρτυρίες αποφοίτων, οι περιγραφές των οποίων για τις τραγικές συνθήκες διαβίωσής τους στο ίδρυμα συγκλονίζουν και διαψεύδουν τους υπευθύνους που ισχυρίζονται ότι όλα λειτουργούν καλά.
Οι καταγγελίες τους κάνουν λόγο για κακοποίηση των μικρότερων σε ηλικία παιδιών, για εχθρική συμπεριφορά του προσωπικού, για κακή διατροφή και κανένα ενδιαφέρον για την πρόοδό τους στο σχολείο.
Μάλιστα οι ισχυρισμοί των αρμοδίων του ιδρύματος, ότι φροντίζουν ώστε τα παιδιά να πηγαίνουν φροντιστήριο ή να έχουν παιδαγωγούς, διαψεύδονται από τα αποτελέσματα της σχολικής χρονιάς 2007-2008: έξι μαθητές του έμειναν στην ίδια τάξη λόγω απουσιών και τέσσερις λόγω βαθμολογίας.
“Μεγάλωσα στο Παπάφειο. Σ’ αυτό το ίδρυμα δεν μου φέρθηκαν καλά, ούτε σε μένα ούτε στα άλλα παιδιά. Το προσωπικό ήταν σαν άγνωστοι, κανένας δεν ενδιαφερόταν, ούτε πρόσεχε τα παιδιά. Τα παιδιά πρέπει να νιώθουν φροντίδα και αγάπη, όχι κακία και φόβο”, επισημαίνει ο 27χρονος Ε.Α.
Ακόμη χειρότερα βίωναν τα παιδιά τις γιορτινές μέρες, όπως είναι τα Χριστούγεννα.
“Ουδέποτε ο ιερέας-διευθυντής, ο οποίος έμενε εντός ιδρύματος, δεν μπήκε στον κόπο, ειδικά αυτές τις άγιες ημέρες, να μαζέψει τα παιδιά, να ετοιμάσουν μαζί την τραπεζαρία και να κάτσει να φάει μαζί τους. Υπήρχε χρονιά που τα παιδιά έμειναν νηστικά. Δεν ήρθε καν φαγητό απέξω. Κι αν ερχόταν από κέτεριγκ, ήταν πάντα κρύο, άνοστο, μονότονο (μακαρόνι κοφτό με σάλτσα) και κυρίως περισσεύματα από τυχόν δεξιώσεις”, καταγγέλλει ο Α.Γ.
Μένεα κατά του διευθυντή Σωρεία καταγγελιών καταγράφουν οι απόφοιτοι και για τον διευθυντή του Παπάφειου. Λένε ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο που σκέφτεται μόνο το ατομικό του συμφέρον και το πώς θα διατηρήσει τη δωρεάν στέγασή του στο ίδρυμα, και επισημαίνουν ότι είναι ανεπαρκής για τη θέση αυτή.
Ότι είναι ένας άνθρωπος που παρότι δήλωσε προφορικά την παραίτησή του στον υφυπουργό Υγείας όταν αυτός επιθεώρησε το ίδρυμα και διαπληκτίστηκε μαζί του, αμέσως μετά έτρεξε στον δεσπότη για να βρει προστασία.
Καταγγέλλουν ότι χρέωσε την υπηρεσία με τεράστιους τηλεφωνικούς λογαριασμούς κι ότι αρχικώς έριξε την ευθύνη στα παιδιά του ιδρύματος και μετά στα δικά του. Βέβαια, όπως αναφέρουν, οι λογαριασμοί πληρώθηκαν από την υπηρεσία.
Όσο για τη νέα διοίκηση, οι απόφοιτοι τονίζουν ότι τους πίκρανε, τους απογοήτευσε και τους εξόργισε.
Κακοδιαχείριση ακινήτων
Παρότι το ίδρυμα διαθέτει μεγάλη ακίνητη περιουσία από τις δωρεές αποφοίτων και άλλων ιδιωτών -όπως καταγράφτηκε και στο πόρισμα των επιθεωρητών υγείας-, λόγω της κακοδιαχείρισης δεν απολαμβάνει τους καρπούς αυτής. Ειδικά στις χαλεπές ημέρες που περνά η χώρα, η σωστή διαχείριση των ακινήτων θα μπορούσε να εγγυηθεί την ανεξαρτησία του ιδρύματος, ακόμη και την οικονομική του ευρωστία.
Αντίθετα, όμως, εξαιτίας των ελάχιστων εσόδων το ίδρυμα ζητά επιπλέον κρατική επιχορήγηση προκειμένου να επιβιώσει και να πληρώσει υποχρεώσεις σε προμηθευτές.
Σύμφωνα με την έρευνά μας, στην ακίνητη περιουσία του ιδρύματος περιλαμβάνονται 17 σπίτια, τρεις αποθήκες, ένας κινηματογράφος, πέντε καταστήματα, εννέα γραφεία και δύο αγροτεμάχια. Ελέγχεται μάλιστα ποιοι είναι οι ενοικιαστές και τι σχέση έχουν με το ίδρυμα, ώστε να απολαμβάνουν αυτές τις πραγματικά εξευτελιστικές τιμές ενοικίων.
Ενδεικτικά αναφέρεται ότι το Παπάφειο νοικιάζει γραφείο περίπου 60 τ.μ. στον πρώτο όροφο οικοδομής στην οδό Προξένου Κορομηλά στο κέντρο της Θεσσαλονίκης αντί 440,49 ευρώ μηνιαίως, όταν το μίσθωμα στη συγκεκριμένη ζώνη και για ανάλογα τετραγωνικά, σύμφωνα με μεσίτες, κυμαίνεται από 800 έως 1.000 ευρώ. Δηλαδή, το ίδρυμα χάνει περισσότερα από 5.000 ευρώ το χρόνο μόνο από το εν λόγω γραφείο.
Γραφεία 105 τ.μ. στον πρώτο όροφο οικοδομής στον εμπορικότερο δρόμο της πόλης, την οδό Τσιμισκή, νοικιάζονται από το ίδρυμα προς 517,57 ευρώ το μήνα, ενώ η τιμή ενοικίασης αντίστοιχων γραφείων κυμαίνεται από 1.250 ευρώ έως 1.600 ευρώ.
Η ζημιά μόνο για τα δύο γραφεία είναι μεγαλύτερη από 20.000 ευρώ το χρόνο, χρήματα που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για τη βελτίωση της φιλοξενίας των τροφίμων. Διαμερίσματα στην οδό Περδίκκα, 50 τ.μ., νοικιάζονται από 175 έως 190 ευρώ το μήνα, όταν οι τιμές ζώνης φθάνουν στα 300 ευρώ. Στην οδό Εθνικής Αμύνης, γραφείο 67 τ.μ. στον 5ο όροφο νοικιάζεται προς 550 ευρώ το μήνα, όταν το μίσθωμα στην περιοχή ξεπερνά τα 800 ευρώ.
Πρόκληση αποτελεί η ενοικίαση οικίας -ισόγειο και υπόγειο, συνολικά 107 τ.μ.- στην οδό Μελετίου Πηγά στην Αθήνα, στην περιοχή του Μετς, αντί 337 ευρώ το μήνα, όταν τα ενοίκια στην περιοχή για ανάλογο διαμέρισμα κυμαίνονται από 500 έως και 800 ευρώ.
Ζημιά υφίσταται το ίδρυμα και από τη δωρεάν παραχώρηση χώρων στον δήμο Θεσσαλονίκης για τη στέγαση ΚΑΠΗ.
Ερωτηματικά προκαλεί το ότι η διοίκηση του ιδρύματος ακόμη δεν έχει παραλάβει προς αξιοποίηση την περιουσία του ορφανοτροφείου “Αριστοτέλης”, η οποία περιήλθε σε αυτό με προεδρικό διάταγμα μετά την παύση λειτουργίας του, το 1983. Επίσης ουδείς γνωρίζει τι απέγιναν χιλιάδες μετοχές τσιμεντοβιομηχανίας, που δόθηκαν ως δωρεά στο Παπάφειο.
Υπόθεση μετρό
Οι αποκαλύψεις για το Παπάφειο όμως δεν τελειώνουν εδώ. Η Αττικό Μετρό ζήτησε καταρχάς 900 τ.μ. επίγεια και 2.246 τ.μ. υπόγεια για την κατασκευή και εγκατάσταση σταθμού του μετρό. Παράλληλα ζήτησε τη δέσμευση 6.000 τ.μ. για να εξυπηρετήσει το εργοτάξιό της και για όσο χρόνο θα διαρκούσαν οι εργασίες του μετρό. Η διοίκηση του Παπαφείου του 2004 συναίνεσε άνευ ουδενός ανταλλάγματος σε όλα τα παραπάνω αιτήματα της κατασκευάστριας εταιρείας.
Μετά την πίεση των αποφοίτων του Παπαφείου αναγκάστηκε να ακυρώσει την απόφασή του αυτή και το καλοκαίρι του 2007 να τη θέσει σε επαναδιαπραγμάτευση. Κατά τους μήνες που ακολούθησαν, και ενώ είχε προσεγγίσει την επιτυχή έκβαση των διαπραγματεύσεων αυτών, σύμφωνα με τις οποίες περιόριζε την έκταση του εργοταξίου στα 3.140 τ.μ. και θα ελάμβανε ως αποζημίωση για την απαλλοτρίωση των 900 τ.μ. και την εγκατάσταση δουλείας των 2.246 τ.μ. ένα ποσό της τάξεως των 10 εκατομμυρίων ευρώ σε εργασίες που θα εξωράιζαν το αρχιτεκτονικό αυτό κόσμημα για την πόλη, καθιστώντας ανθρώπινη τη διαβίωση των παιδιών, συνέβη το εξής αδικαιολόγητο: Η διοίκηση του Παπαφείου με απόφασή της του 2008 συναίνεσε στην παράδοση όλων των παραπάνω χώρων έναντι αποζημιώσεως η οποία θα οριστεί κατά τη διαδικασία δικαστικά.
Το περίεργο είναι ότι η διοίκηση του ιδρύματος εύχεται να εισπράξει ποσό άνω των 8 εκατομμυρίων ευρώ και αντίστοιχα η κατασκευάστρια εταιρεία ευελπιστεί ότι τα δικαστήρια θα επιδικάσουν αυτή την αποζημίωση, ενώ την ίδια στιγμή δήλωνε ότι η αποζημίωση του απαλλοτριωθέντος και της δουλείας δεν υπερέβαιναν κατά εκτίμηση δική της περίπου 3.700.000 ευρώ. Το αξιοπερίεργο όμως είναι γιατί οι δύο πλευρές περιορίζονται σε ευχολόγια και ενθαρρύνσεις και δεν συνομολογούν έστω και δικαστικά το ποσό αυτό, με το δεδομένο ότι κατά τις διαπραγματεύσεις του 2007 είχαν φτάσει κοντά στη συμφωνία των 10 εκατ. ευρώ. Ποιος κοροϊδεύει ποιον; αναρωτιέται ο απόφοιτος του ιδρύματος Βίκτωρ Καργόπουλος και δηλώνει: “Η Αττικό Μετρό το 2007 αποδεχόταν τους όρους. Εμείς, ως απόφοιτοι, είμαστε αρνητικοί ακόμη και στην παραχώρηση ενός τετραγωνικού, αλλά οφείλω να επισημάνω ότι η πρόταση των 10 εκατ. ευρώ σε έργο ήταν η καλύτερη, αν λάβει κάποιος υπόψη ότι τον Δεκέμβριο του 2004 η διοίκηση του ιδρύματος είχε αποφασίσει να παραχωρήσει... δωρεάν τον χώρο”.
Μένει πάντως αναπάντητο μέχρι σήμερα το ερώτημα γιατί η διοίκηση του ιδρύματος δεν πίεσε την Αττικό Μετρό να της παράσχει ως αντισταθμιστικό όφελος το έργο εξωραϊσμού του κτιρίου, που θα έδινε μια τεράστια ευκαιρία να μπορέσει το ίδρυμα να ξαναπάρει τη θέση του στην κοινωνία της Βόρειας Ελλάδας και να επιτελεί καθημερινά τις επιταγές του ιδρυτή του, Ιωάννη Παπάφη.
Κορυφή του παγόβουνου ήταν το δημοσίευμα της “ΜτΚ” την περασμένη Κυριακή για το Παπάφειο. Απόφοιτοί του, άνθρωποι που γνωρίζουν πολλά, έσπευσαν στα γραφεία της εφημερίδας μας και αποκάλυψαν “σημεία και τέρατα” για την κατάντια του ιδρύματος, τον αντίκτυπο της οποίας υφίστανται οι 55 ψυχές που ζουν σε αυτό αλλά και όσοι πέρασαν από εκεί τα τελευταία χρόνια.
Κρατήστε ένα νούμερο: 1.500 ευρώ. Αυτό το ποσό αναλογεί μηνιαίως σε κάθε παιδί που βρίσκεται μέσα στο ίδρυμα. Χρήματα που σήμερα ελάχιστοι Έλληνες μπορούν να διαθέσουν για τα παιδιά τους. Με αυτά τα χρήματα τα παιδιά στο Παπάφειο θα έπρεπε να είχαν διαμονή 5 αστέρων και μόρφωση ιδιωτικού κολεγίου. Αντ’ αυτού, τα παιδιά μένουν σε άθλιες κτιριακές συνθήκες και η μόρφωσή τους είναι χαμηλότατου επιπέδου. Πολλά δε από αυτά είναι φορείς ηπατίτιδας.
Η “ΜτΚ” έχει έγγραφες μαρτυρίες αποφοίτων, οι περιγραφές των οποίων για τις τραγικές συνθήκες διαβίωσής τους στο ίδρυμα συγκλονίζουν και διαψεύδουν τους υπευθύνους που ισχυρίζονται ότι όλα λειτουργούν καλά.
Οι καταγγελίες τους κάνουν λόγο για κακοποίηση των μικρότερων σε ηλικία παιδιών, για εχθρική συμπεριφορά του προσωπικού, για κακή διατροφή και κανένα ενδιαφέρον για την πρόοδό τους στο σχολείο.
Μάλιστα οι ισχυρισμοί των αρμοδίων του ιδρύματος, ότι φροντίζουν ώστε τα παιδιά να πηγαίνουν φροντιστήριο ή να έχουν παιδαγωγούς, διαψεύδονται από τα αποτελέσματα της σχολικής χρονιάς 2007-2008: έξι μαθητές του έμειναν στην ίδια τάξη λόγω απουσιών και τέσσερις λόγω βαθμολογίας.
“Μεγάλωσα στο Παπάφειο. Σ’ αυτό το ίδρυμα δεν μου φέρθηκαν καλά, ούτε σε μένα ούτε στα άλλα παιδιά. Το προσωπικό ήταν σαν άγνωστοι, κανένας δεν ενδιαφερόταν, ούτε πρόσεχε τα παιδιά. Τα παιδιά πρέπει να νιώθουν φροντίδα και αγάπη, όχι κακία και φόβο”, επισημαίνει ο 27χρονος Ε.Α.
Ακόμη χειρότερα βίωναν τα παιδιά τις γιορτινές μέρες, όπως είναι τα Χριστούγεννα.
“Ουδέποτε ο ιερέας-διευθυντής, ο οποίος έμενε εντός ιδρύματος, δεν μπήκε στον κόπο, ειδικά αυτές τις άγιες ημέρες, να μαζέψει τα παιδιά, να ετοιμάσουν μαζί την τραπεζαρία και να κάτσει να φάει μαζί τους. Υπήρχε χρονιά που τα παιδιά έμειναν νηστικά. Δεν ήρθε καν φαγητό απέξω. Κι αν ερχόταν από κέτεριγκ, ήταν πάντα κρύο, άνοστο, μονότονο (μακαρόνι κοφτό με σάλτσα) και κυρίως περισσεύματα από τυχόν δεξιώσεις”, καταγγέλλει ο Α.Γ.
Μένεα κατά του διευθυντή Σωρεία καταγγελιών καταγράφουν οι απόφοιτοι και για τον διευθυντή του Παπάφειου. Λένε ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο που σκέφτεται μόνο το ατομικό του συμφέρον και το πώς θα διατηρήσει τη δωρεάν στέγασή του στο ίδρυμα, και επισημαίνουν ότι είναι ανεπαρκής για τη θέση αυτή.
Ότι είναι ένας άνθρωπος που παρότι δήλωσε προφορικά την παραίτησή του στον υφυπουργό Υγείας όταν αυτός επιθεώρησε το ίδρυμα και διαπληκτίστηκε μαζί του, αμέσως μετά έτρεξε στον δεσπότη για να βρει προστασία.
Καταγγέλλουν ότι χρέωσε την υπηρεσία με τεράστιους τηλεφωνικούς λογαριασμούς κι ότι αρχικώς έριξε την ευθύνη στα παιδιά του ιδρύματος και μετά στα δικά του. Βέβαια, όπως αναφέρουν, οι λογαριασμοί πληρώθηκαν από την υπηρεσία.
Όσο για τη νέα διοίκηση, οι απόφοιτοι τονίζουν ότι τους πίκρανε, τους απογοήτευσε και τους εξόργισε.
Κακοδιαχείριση ακινήτων
Παρότι το ίδρυμα διαθέτει μεγάλη ακίνητη περιουσία από τις δωρεές αποφοίτων και άλλων ιδιωτών -όπως καταγράφτηκε και στο πόρισμα των επιθεωρητών υγείας-, λόγω της κακοδιαχείρισης δεν απολαμβάνει τους καρπούς αυτής. Ειδικά στις χαλεπές ημέρες που περνά η χώρα, η σωστή διαχείριση των ακινήτων θα μπορούσε να εγγυηθεί την ανεξαρτησία του ιδρύματος, ακόμη και την οικονομική του ευρωστία.
Αντίθετα, όμως, εξαιτίας των ελάχιστων εσόδων το ίδρυμα ζητά επιπλέον κρατική επιχορήγηση προκειμένου να επιβιώσει και να πληρώσει υποχρεώσεις σε προμηθευτές.
Σύμφωνα με την έρευνά μας, στην ακίνητη περιουσία του ιδρύματος περιλαμβάνονται 17 σπίτια, τρεις αποθήκες, ένας κινηματογράφος, πέντε καταστήματα, εννέα γραφεία και δύο αγροτεμάχια. Ελέγχεται μάλιστα ποιοι είναι οι ενοικιαστές και τι σχέση έχουν με το ίδρυμα, ώστε να απολαμβάνουν αυτές τις πραγματικά εξευτελιστικές τιμές ενοικίων.
Ενδεικτικά αναφέρεται ότι το Παπάφειο νοικιάζει γραφείο περίπου 60 τ.μ. στον πρώτο όροφο οικοδομής στην οδό Προξένου Κορομηλά στο κέντρο της Θεσσαλονίκης αντί 440,49 ευρώ μηνιαίως, όταν το μίσθωμα στη συγκεκριμένη ζώνη και για ανάλογα τετραγωνικά, σύμφωνα με μεσίτες, κυμαίνεται από 800 έως 1.000 ευρώ. Δηλαδή, το ίδρυμα χάνει περισσότερα από 5.000 ευρώ το χρόνο μόνο από το εν λόγω γραφείο.
Γραφεία 105 τ.μ. στον πρώτο όροφο οικοδομής στον εμπορικότερο δρόμο της πόλης, την οδό Τσιμισκή, νοικιάζονται από το ίδρυμα προς 517,57 ευρώ το μήνα, ενώ η τιμή ενοικίασης αντίστοιχων γραφείων κυμαίνεται από 1.250 ευρώ έως 1.600 ευρώ.
Η ζημιά μόνο για τα δύο γραφεία είναι μεγαλύτερη από 20.000 ευρώ το χρόνο, χρήματα που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για τη βελτίωση της φιλοξενίας των τροφίμων. Διαμερίσματα στην οδό Περδίκκα, 50 τ.μ., νοικιάζονται από 175 έως 190 ευρώ το μήνα, όταν οι τιμές ζώνης φθάνουν στα 300 ευρώ. Στην οδό Εθνικής Αμύνης, γραφείο 67 τ.μ. στον 5ο όροφο νοικιάζεται προς 550 ευρώ το μήνα, όταν το μίσθωμα στην περιοχή ξεπερνά τα 800 ευρώ.
Πρόκληση αποτελεί η ενοικίαση οικίας -ισόγειο και υπόγειο, συνολικά 107 τ.μ.- στην οδό Μελετίου Πηγά στην Αθήνα, στην περιοχή του Μετς, αντί 337 ευρώ το μήνα, όταν τα ενοίκια στην περιοχή για ανάλογο διαμέρισμα κυμαίνονται από 500 έως και 800 ευρώ.
Ζημιά υφίσταται το ίδρυμα και από τη δωρεάν παραχώρηση χώρων στον δήμο Θεσσαλονίκης για τη στέγαση ΚΑΠΗ.
Ερωτηματικά προκαλεί το ότι η διοίκηση του ιδρύματος ακόμη δεν έχει παραλάβει προς αξιοποίηση την περιουσία του ορφανοτροφείου “Αριστοτέλης”, η οποία περιήλθε σε αυτό με προεδρικό διάταγμα μετά την παύση λειτουργίας του, το 1983. Επίσης ουδείς γνωρίζει τι απέγιναν χιλιάδες μετοχές τσιμεντοβιομηχανίας, που δόθηκαν ως δωρεά στο Παπάφειο.
Υπόθεση μετρό
Οι αποκαλύψεις για το Παπάφειο όμως δεν τελειώνουν εδώ. Η Αττικό Μετρό ζήτησε καταρχάς 900 τ.μ. επίγεια και 2.246 τ.μ. υπόγεια για την κατασκευή και εγκατάσταση σταθμού του μετρό. Παράλληλα ζήτησε τη δέσμευση 6.000 τ.μ. για να εξυπηρετήσει το εργοτάξιό της και για όσο χρόνο θα διαρκούσαν οι εργασίες του μετρό. Η διοίκηση του Παπαφείου του 2004 συναίνεσε άνευ ουδενός ανταλλάγματος σε όλα τα παραπάνω αιτήματα της κατασκευάστριας εταιρείας.
Μετά την πίεση των αποφοίτων του Παπαφείου αναγκάστηκε να ακυρώσει την απόφασή του αυτή και το καλοκαίρι του 2007 να τη θέσει σε επαναδιαπραγμάτευση. Κατά τους μήνες που ακολούθησαν, και ενώ είχε προσεγγίσει την επιτυχή έκβαση των διαπραγματεύσεων αυτών, σύμφωνα με τις οποίες περιόριζε την έκταση του εργοταξίου στα 3.140 τ.μ. και θα ελάμβανε ως αποζημίωση για την απαλλοτρίωση των 900 τ.μ. και την εγκατάσταση δουλείας των 2.246 τ.μ. ένα ποσό της τάξεως των 10 εκατομμυρίων ευρώ σε εργασίες που θα εξωράιζαν το αρχιτεκτονικό αυτό κόσμημα για την πόλη, καθιστώντας ανθρώπινη τη διαβίωση των παιδιών, συνέβη το εξής αδικαιολόγητο: Η διοίκηση του Παπαφείου με απόφασή της του 2008 συναίνεσε στην παράδοση όλων των παραπάνω χώρων έναντι αποζημιώσεως η οποία θα οριστεί κατά τη διαδικασία δικαστικά.
Το περίεργο είναι ότι η διοίκηση του ιδρύματος εύχεται να εισπράξει ποσό άνω των 8 εκατομμυρίων ευρώ και αντίστοιχα η κατασκευάστρια εταιρεία ευελπιστεί ότι τα δικαστήρια θα επιδικάσουν αυτή την αποζημίωση, ενώ την ίδια στιγμή δήλωνε ότι η αποζημίωση του απαλλοτριωθέντος και της δουλείας δεν υπερέβαιναν κατά εκτίμηση δική της περίπου 3.700.000 ευρώ. Το αξιοπερίεργο όμως είναι γιατί οι δύο πλευρές περιορίζονται σε ευχολόγια και ενθαρρύνσεις και δεν συνομολογούν έστω και δικαστικά το ποσό αυτό, με το δεδομένο ότι κατά τις διαπραγματεύσεις του 2007 είχαν φτάσει κοντά στη συμφωνία των 10 εκατ. ευρώ. Ποιος κοροϊδεύει ποιον; αναρωτιέται ο απόφοιτος του ιδρύματος Βίκτωρ Καργόπουλος και δηλώνει: “Η Αττικό Μετρό το 2007 αποδεχόταν τους όρους. Εμείς, ως απόφοιτοι, είμαστε αρνητικοί ακόμη και στην παραχώρηση ενός τετραγωνικού, αλλά οφείλω να επισημάνω ότι η πρόταση των 10 εκατ. ευρώ σε έργο ήταν η καλύτερη, αν λάβει κάποιος υπόψη ότι τον Δεκέμβριο του 2004 η διοίκηση του ιδρύματος είχε αποφασίσει να παραχωρήσει... δωρεάν τον χώρο”.
Μένει πάντως αναπάντητο μέχρι σήμερα το ερώτημα γιατί η διοίκηση του ιδρύματος δεν πίεσε την Αττικό Μετρό να της παράσχει ως αντισταθμιστικό όφελος το έργο εξωραϊσμού του κτιρίου, που θα έδινε μια τεράστια ευκαιρία να μπορέσει το ίδρυμα να ξαναπάρει τη θέση του στην κοινωνία της Βόρειας Ελλάδας και να επιτελεί καθημερινά τις επιταγές του ιδρυτή του, Ιωάννη Παπάφη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.