Ομιλία στην Ημερίδα του ΤΕΕ για το Μετρό

tzitzikostas.gr,25/09/2012

Η σημερινή εκδήλωση του ΤΕΕ, με τον ιδιαίτερα ευρηματικό και δεικτικό τίτλο Μετρό Θεσσαλονίκης – Υπόγειες Αλήθειες, έρχεται σε μια εξαιρετικά κρίσιμη στιγμή για το μεγαλύτερο έργο που πραγματοποιείται στον τόπο μας...

Αξίζουν πραγματικά συγχαρητήρια τόσο στον πρόεδρο, τον Τάσο τον Κονακλίδη, όσο και σε όλα τα μέλη της Ομάδας Εργασίας του ΤΕΕ για τη σημερινή συζήτηση - παρέμβαση, αλλά και για τη διαρκή και επίμονη ενασχόλησή τους με το έργο, για την ανάδειξη των ζητημάτων, καθώς και για τη διατύπωση απόψεων και προτάσεων που έχουν ως στόχο να συμβάλλουν στη λύση των προβλημάτων που ανακύπτουν.

Και ακριβώς αυτός είναι ο ρόλος και η αγωνία όλων μας, όλων όσων βρίσκονται σήμερα σε αυτή την αίθουσα:

Να λυθούν τα προβλήματα και να προχωρήσει το Μετρό Θεσσαλονίκης. 

Για να γίνει όμως αυτό θα πρέπει επιτέλους όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς να πουν τα πράγματα με το όνομά τους. 

Να πουν αλήθειες. 

Το έργο δεν έχει να φοβηθεί τίποτα από τις αλήθειες και από την καλοπροαίρετη διάθεση να λυθούν ζητήματα που απαιτούν συνεννόηση και συνεργασία μεταξύ υπηρεσιών και φορέων. 

Όπως είπα και στην ειδική συνεδρίαση για το Μετρό, της Μητροπολιτικής Επιτροπής, του ανώτατου συλλογικού οργάνου σε επίπεδο Θεσσαλονίκης, είναι η ώρα να ειπωθούν μόνο αλήθειες και να κοιτάξουμε την επόμενη μέρα. 

Κυρίες και κύριοι επιμένω, από τις αλήθειες δεν κινδυνεύει το Μετρό. 

Το έργο κινδυνεύει να τιναχτεί στον αέρα από τις συνειδητές, συμβατικές, κατά συνθήκη αλήθειες που έχουν ακουστεί μέχρι σήμερα. 

Κινδυνεύει από την ασυνεννοησία και την κακή συνεργασία. 

Κινδυνεύει από νομικές και πολλές φορές νομικίστικες διαφορές που βάζουν μπροστά οι φορείς για να μην εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους.

Και όταν λέμε ότι το Μετρό κινδυνεύει εννοούμε ξεκάθαρα ότι δε θα προχωρήσει και δε θα ολοκληρωθεί το έργο. 

Αντιλαμβανόμαστε, βεβαίως όλοι τί σημαίνει αυτό. 

Καταστροφή για τη Θεσσαλονίκη. 

Καταστροφή για την τοπική μας οικονομία.

Την τοπική μας κοινωνία. 

Καταστροφή για το Βαρδάρη, τη Δελφών, τους ανθρώπους, τους επιχειρηματίες, τους ξενοδόχους, τους επαγγελματίες.

Κυρίες και κύριοι.

Όπως έχουμε όλοι διαπιστώσει και από τις εισηγήσεις και από τα δημοσιεύματα, αλλά και από την τελευταία συζήτηση στη Μητροπολιτική Επιτροπή, που κατά γενική ομολογία ήταν ιδιαίτερα αποκαλυπτική, η κατάσταση έχει ως εξής:

1^ον: Η προηγούμενη διοίκηση αναλώθηκε στο να ανακοινώνει ημερομηνίες, να πετά πυροτεχνήματα και να συγγράφει άνευ αντικειμένου μνημόνια συνεργασίας για δήθεν ολοκλήρωση του έργου το 2015.

2^ον: Η κοινοπραξία ουσιαστικά έχει σταματήσει τις όποιες εργασίες πραγματοποιούνταν μέχρι να ενημερωθούν όλες οι εμπλεκόμενες πλευρές.

3^ον: Η κοινοπραξία λέει ξεκάθαρα ότι δε θα συνεχίσει τις εργασίες μέχρι να καταρτιστούν καινούργια, ρεαλιστικά χρονοδιαγράμματα και να λυθούν τεχνικά και οικονομικά προβλήματα, όπως επίσης και να παραδοθούν οι χώροι αφού προχωρήσουν και οι απαλλοτριώσεις.

4^ον: Η αρχαιολογία δεν έχει λάβει συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα από την Αττικό Μετρό για τις παραδόσεις των χώρων, ούτε βεβαίως έχει εξεταστεί ακόμα το ζήτημα που βάζουν πολλοί φορείς, εδώ και καιρό, για έστω πιλοτικές τριπλές βάρδιες.

5^ον: Δεν υπάρχει κανένα σχέδιο για τους μετροπόντικες, όπως και κανένα συγκεκριμένο πλάνο για τη Δελφών και την Ανάληψη.

6^ον: Ο νέος Γενικός Γραμματέας, ο οποίος είναι Θεσσαλονικιός και ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένος και αποφασισμένος για να βρει διεξόδους για τα προβλήματα του Μετρό, θα έχει ολοκληρωμένη εικόνα στα μέσα Οκτωβρίου.

7^ον: Εάν συνεχίσει σε αυτή την πορεία, το έργο δε θα ολοκληρωθεί ούτε το 2026.

Σε όλα αυτά, τα οποία βγήκαν στην επιφάνεια, ξεκάθαρα, στην Μητροπολιτική Επιτροπή, πρέπει να προσθέσουμε και  μία ακόμη εξέλιξη: 

Όπως ανακοινώθηκε επίσημα, η ΑΕΓΕΚ ενεχυρίασε το σύνολο σχεδόν των μετοχών της στις τράπεζες.

Και ζητώ σήμερα, με πολύ καθαρές κουβέντες, να δοθεί απάντηση στο ερώτημα: 

Τι σημαίνει αυτό για το έργο;

Υπάρχει περίπτωση να αποχωρήσει η ΑΕΓΕΚ; 

Αν υπάρχει όντως περίπτωση να αποχωρήσει τι σημαίνει για την κοινοπραξία;

Και επιτρέψτε μου να πω ότι καταθέτω αυτές τις ερωτήσεις, για τις οποίες ζητώ απαντήσεις, γιατί στην περίπτωση που δε μπορεί να ανταποκριθεί η ΑΕΓΕΚ θα πρέπει άμεσα να εξετάσουμε τις όποιες εναλλακτικές, οι οποίες όπως μπορεί κανείς να αντιληφθεί δεν είναι και πολλές. 

Ουσιαστικά οι εφαρμόσιμες εναλλακτικές είναι δύο:

Όπως προκύπτει από τα δεδομένα είτε θα πρέπει να αναλάβουν την κατασκευή οι υπόλοιπες εταιρίες της κοινοπραξίας, είτε να αναλάβει η κοινοπραξία που θα κατασκευάσει την επέκταση της Καλαμαριάς. 

Ας είμαστε ειλικρινείς.

Άλλος ρεαλιστικός δρόμος δεν υπάρχει.

Κυρίες και κύριοι.

Τα προβλήματα του Μετρό είναι συγκεκριμένα: 

Τεχνικά. 

Νομικά.

Οικονομικά. 

Και πολιτικά.

Όπως είναι φυσικό, δε θα μπω στα τεχνικά προβλήματα, και αυτό όχι γιατί δεν τα γνωρίζω. 

Σας διαβεβαιώνω ότι έχω επανειλημμένα επισκεφτεί τα εργοτάξια, σε δύο από αυτά ήμουν και σήμερα το πρωί πριν έρθω εδώ, έχω συζητήσει εκτενώς με την αρχαιολογία, με την Αττικό Μετρό, με το ΤΕΕ.

Αντιλαμβάνομαι, γνωρίζω, να το πω απλά πού κολλάει το έργο σε κάθε σημείο.   

Δε θα μπω όμως στα τεχνικά προβλήματα γιατί δεν είναι ο ρόλος μου αυτός και γιατί υπάρχουν εδώ σήμερα, εξαιρετικοί και κατηρτισμένοι μηχανικοί που θα διατυπώσουν τα ζητήματα και θα αναζητήσουν απαντήσεις και προοπτικές.

Για τα νομικά και οικονομικά προβλήματα πρέπει άμεσα να επιληφθούν οι αρμόδιοι φορείς με τεχνικές, νομικές επιτροπές και βεβαίως με τη δημιουργία ενός οργάνου διαιτησίας, όπως συμβαίνει σε όλα τα μεγάλα έργα, όπως υπήρχε στο Μετρό της Αθήνας, το οποίο θα κληθεί να λύσει ζητήματα διεκδικήσεων, απαιτήσεων και υποχρεώσεων. 

Βεβαίως, το καλύτερο και πιο αποδοτικό θα είναι η επίβλεψη του έργου να έρθει στη Θεσσαλονίκη, έχει εξάλλου ακουστεί η εμπεριστατωμένη άποψη ότι η Εγνατία έχει την κατάρτιση για να το αναλάβει.

Εκείνο όμως στο οποίο θέλω και πρέπει να σταθώ, καθώς αποτελεί απαίτηση όχι δική μου, αλλά των συμπολιτών μας, ολόκληρης της Θεσσαλονίκης, είναι η πολιτική βούληση να ξεμπλοκάρει το έργο και να αποκτήσουμε επιτέλους Μετρό. 

Δυστυχώς, το 2012, στην Ελλάδα πολλά αυτονόητα πράγματα για να γίνουν απαιτούν ακόμα την πολιτική βούληση. 

Από αυτή την πραγματικότητα, δε μπορούσε και δεν τα κατάφερε, να ξεφύγει ούτε το Μετρό. 

Χρειάζεται ισχυρή βούληση για να προχωρήσει το έργο.

Απαιτούνται ριζικές, γενναίες αποφάσεις. 

Όποιον και αν θίγουν, όποιον και αν ξεβολεύουν.

Αποφάσεις με μόνο γνώμονα το τί εξυπηρετεί το ίδιο το έργο. 

Αποφάσεις με γνώμονα το τί εξυπηρετεί τον τόπο μας.  

Πρέπει όλοι να συναισθανθούμε το χρέος που έχουμε απέναντι στους συμπολίτες μας, απέναντι στην κοινωνία. 

Αυτό το χρέος, αυτή η ευθύνη, με φέρνει σήμερα σε αυτό το βήμα.

Σας καλώ, σας ζητώ, στην πιο κρίσιμη καμπή για το έργο, στη σημερινή καίρια παρέμβαση του ΤΕΕ να τελειώσουμε με τις συμπεριφορές και τις νοοτροπίες του χθες, να σηκώσουμε τα μανίκια, να ακούσουμε πραγματικά τις απόψεις σοβαρών, κατηρτισμένων ανθρώπων ώστε να πάμε το έργο μπροστά. 

Κλείνοντας, θέλω να καταστήσω σαφές, προς κάθε κατεύθυνση, ότι το δρόμο της διεκδίκησης λύσεων για τα προβλήματα του μετρό θα τον περπατήσω μέχρι το τέλος.

Ζητώ από την πολιτική ηγεσία του αρμόδιου υπουργείο, τον γενικό γραμματέα, τον πρόεδρο του ΤΕΕ, και όλους τους εμπλεκόμενους φορείς να ολοκληρωθεί εδώ ο κύκλος των συζητήσεων, των συσκέψεων και των ενημερώσεων, να ληφθούν υπόψη τα συμπεράσματα της σημερινής εκδήλωσης του ΤΕΕ και της πρόσφατης συνεδρίασης της Μητροπολιτικής Επιτροπής και άμεσα να προχωρήσουν οι ενδεδειγμένες πράξεις και λύσεις ώστε να προχωρήσει και να ολοκληρωθεί η κατασκευή του Μετρό Θεσσαλονίκης.
Η Θεσσαλονίκη δε μπορεί να περιμένει άλλο.